Tavanda Yapışıp Kalmış Pişmiş Kalbim



Yorgunum
Nedense ayaklarım hiçbir yere gitmek istemiyor
Yorgun olduğum için mi
Ayaklarım isyankar
Yoksa
İsyankar mıyım hayata da
Ayaklarım
Baş kaldırıyor!
Baş kaldırışları sevmiştir tarih
Ne diktatörler geldi geçti de
Ben miyim arda kalan


Yorgunum
Yürüyorum
Ama nereye kadar
Ne zamana kadar ilerliyecem
Bilmiyorum
Bilmek istediklerimin birazını
Bana bahşetseniz
Hiçbir şey olmayacak ama
Ne bileyim
Bilinmezlik bu işte
Niye bilebileyim ki?!
Kim bilmiş?!

Yorgunum
Yorganım bile ağır bedenime
Uyku mu?
Güldürmeyin beni!
Göz kapaklarım sevişmeye hasret
Bedenim sevişiyor
Kiminle
Nerede
Ne zaman
Bilemiyorum
Ne kadar yürümeye devam eder
Bu iskelet
Kırılmayacak mı?
Elbette ki kırılır
İncinir
Ama kalp?
Tavana yapıştırıp olup olmadığını mı denemek gerekiyor?
Çiğ
Ezilmiş
Bir kalp!

Yorgunum
Yazmak rahatlatıyor beni
Ama nereye kadar?
Kırılmayacak mı kalem
Elbette kırılır
İncinir
Yazdıklarım herkese değil çünkü
Sadece bana!
Ben de yorgunum
Tavanda yapışıp kalmış kalbim
İsteyen de yok ki
Alsın!
Kendi yoğursun
Hiç ses çıkarttım mı?
Bugüne kadar
Herkes
Geldi
Girdi
Geçti
Gitti
Ne kaldı!?
YORGUNUM!