Gözyaşlarımı Basamazdın

Yakınımdı ayaklarım, benimle en uzak diyarlara giden
Bir yolcuydu topuklarım
Sıkmasaydın gözyaşlarımı
Basamazdın hayallerimi
Matbaanın keşfi gibi, bir çift, benimle, en uzak diyarlara giden
Gidenler diyarı
Diyenlerin gidişi
Sevmiyorum diyemeyişi
Sevmemişin aklından geçen ilk yol
Yolu ikiye bölünmüş bir son
Konusu olmayan
Komşusu olmayan
Konukomşunun gözünde, kapının önündeki ayakkabı sayısı kadar sevilirsin
Yakınımdı onlar
Mutlu sonlar
Uzak diyarlar
Falanlar filanlar
Fizanlar yakın artık
Artık ayakkabılar bir başlangıç yürümesini bilene
Bir bilene, bilene bilene bıçak keser dersen
Esen rüzgar asar seni
Seni sevdim, çünkü sen, pir estin