3 seneden beri yazmıyorum
neden bastım klavyemden 3′e
bundan sonra ne yazsam olmayacak kafiye
yumaşayacak ç harfim
c olacak
can olacak yine

3 seneden beri yazmıyorum
neden yazdım 3′ü
yok yine kafiye
yumuşamayan bir üçlü bulmalıyım
gücü olsun
teheyyücü olsun

3 seneden beri yazmıyorum
nereden buldum gücü
yeter artık kafiye olmasın
ben noktalama işaretlerini bile sevmem
2 yıl beklemeliydim belki
yazmalıydım 2′yi
sevgiyi

kalmamış içimde hiç üç
silmiş beni iki
belki bir
belki bir daha
gelir misin benimle
sayılar kafilesinde kafiyesizce saymaya

Görsel: Üç Güzeller | Hikayesi: Kaz Dağlarına ait bir efsanedir.
Peleus’la Thetis’in Olympos’ta kutlanan bir düğününe fesatlık tanrıçası Eris davet edilmemiş. Fesatlık bu ya, boş durur mu? Düğüne davetsiz gelip masanın ortasına altın bir elma atıvermiş, elmanın üzerinde “en güzele” yazıyormuş. Bütün kadınlar elma benim, bana yakışır diyerek elmayı sahiplenmeye kalkmışlar, bunun üzerine en güzeli Tanrılar Tanrısı Zeus seçsin denmiş, ama Zeus elmayı karısı Tanrıça Hera’ya verse diğer Tanrıçalar kıyameti koparacaklar, başka Tanrıçalara verse bu sefer de karısı ortalığı kaldıracak. Zeus bu işi başından savmak için Kaz Dağları’nın yakışıklı çobanı Paris’i elmayı en güzele vermesi için görevlendirmiş. Bu karmaşadan sonra ortada en güzelim diye üç Tanrıça kalmış. Zeus’un karısı Hera, Akıl Tanrıçası Atena, Güzellik ve Sevgi Tanrıçası Venüs. Bu üç Tanrıça, yakışıklı çobanın karşısına çıkmışlar. Çobanın elinde “en güzele” diye yazan altın elma, karşısında yürekleri heyecandan çarpan üç Tanrıça…

Tanrıçalar başlamışlar akıllarına gelen vaatlerle çobanı etki altına almaya. Atena; ün, şan vaat etmiş, Hera; zenginlik ve kuvvet, Venüs ise, dünyanın en güzel kızını vaat etmiş. Atena ve Hera en güzel elbiselerini giyip, en süslü mücevherlerini takmışlar, oysa güzellik örtü istemez, güzellik onun örtüsü diyen Venüs bunların hiçbirini yapmamış. Paris’in altın elmayı tutan eli kımıldamış…

Herkes heyecan içinde ve el geniş bir kavis çizerek Venüs’e doğru uzanmış. Paris üzerinde “en güzele” yazan altın elmayı Venüs’e vermiş…
]]> http://can.pacaci.org/3-seneden-beri-yazmiyorum/feed/ 1 http://can.pacaci.org/olu-sevicilere-kaldi-artik-muruvvetim/ http://can.pacaci.org/olu-sevicilere-kaldi-artik-muruvvetim/#comments Thu, 30 Aug 2007 08:50:21 +0000 admin http://www.canpacaci.com/index.php/olu-sevicilere-kaldi-artik-muruvvetim/

Dedim ki bir bayan olsam ve bu karamsarlıkta bir yazı yazsam, sonra da siz okusanız….

Küllenmiş anılarımla
Oda ısısına kavuşmuş yüreğim
Ellerimde
Külleri öyle bir uzadı ki
Dökmem gerek bir yere
Kimse görmesin
Saklamam gerek
Çünkü
Geçmişim yanmış
Aslında o kadar güzel günlerdi ki…
Yanık
Kime nasıl ispatlayabilirim bilemiyorum
Eskisi gibi yeşil olduğunu kim hayal edebilir
Bu kapkara ciğer röntgenlerimi
Kalp atışlarımın sesi azaldı
Yangın harıl harıl
Çığlıklarım bile boğuluyor
Anılarımda

Küllenmiş anılarımla
Oda ısısına kavuşmuş yüreğim
Dumanlı bu oda
Aşk, sevgi hiçbir şey gözükmüyor
Kalbim hem odanın zehrinde
Hem de elimdekilerin tehlikesinde
Ellerimde
Yanık kokusu var
Ama nerden geliyor bilemiyorum
Hangi organım ağlıyor duyamıyorum
Bu duman
Sigaramdan mı?
Ciğerlerimden mi?
Yaktığım anılarımdan mı?
Yakılan geçmişimden mi?
Odanın kendisinden mi?
Cevabı yok
Açıp gözümü bakamıyorum
Nerdeyim onu dahi bilmiyorum
Bilemiyorum
Nerdeyim?
Nasılım?
Hangi yaşı yaşıyor fiziğim?
Peki ya kalbim?
Kim getirdi beni buralara?
Ben mi geldim
En son hatırladığım şey
Emekliyordum
Emekliye ayrıldım sevdiklerimden
Ayırdım kalbimi kendimden
Sevdiklerimden
Ama gözümü açıp bakamıyorum
Harıl harıl
Her yer
Ateş
Duyu organlarım felç
Her yerim duman
Beyaz çizilen
Ama aslı kara olan
Duman!

Küllenmiş anılarımla
Oda ısısına kavuşmuş yüreğim
Hem zemin olmuş bütün varlıklarım
Varoluşumun sebebi bulunamadı
Ama
Bari biri çıkıp
Yok oluş sebebimi söylesin
Otopsi raporlarımı görebilir miyim?
…
Ulan doktor sen de mi be!
Sen de bile herkes gibi yamuk mu yapacaktın da
Sana emanet ettik kendimizi
Biraz evvel öyle bir sevmiştin ki beni
Her yerimi incelemiştin
Ellerin vücudumun her yerini gezmişti
Hani….
Çok mutluydum
Sen bırakmazdın sandım
Tıpkı onlar gibisin
Beni mahvedenler gibisin
Seven
Çeken, giden
Yine aldandım
Bu sefer; bu sever beni dedim
Ama
Sen de çektin gittin
Hem ne güzel bu sefer ailemden istemiştin beni
Ailem
Beni çok seven insanlar
Kendi elleriyle getirdiler
Bıraktılar
Beni sana…
Ama sen de yalnız bıraktın be
Yeter artık açıyorum o zaman ben de gözlerimi
Varsın gözlerimi de kaybedeyim
Onlar da yansın
Her yerim yanmış
Artık neye yarar ki
Gözlerim
Sen de terk ettin beni
Kimi görecem ki artık
Kimi görecemde sevecem
Ne de olsa O da çekip gidecek
Boş ver

Küllenmiş anılarımla
Oda ısısına kavuşmuş yüreğim
Ölü sevicilere kaldı artık mürüvvetim
Benim böceklerim
Kemirgenlerim
Artık sizinim!

Güzel bir gündü ölmek için… Ama ben o an ölmeyecektim… Çünkü yanımda yoktun… Beynimde sandım seni, güç verdi bana; ıslak ve düşünceli… Sigaramı yaktın; ıslak ve uçta… Bir nefes aldım…

Güzel bir gündü ölmek için… Ve ben o gün ölmedim…

ölüm kokmaya başladı, bayat bir koku bu
kulaklarımı ölüm pamuğu ile tıkıyorum
kıbrıs adası büyüklüğünde orman katlettim
yazıyorum
okumayı ne zaman öğrendiniz?

ölüm kokmaya başladı
üşüyorum
pamuk yetersiz
donuyorum
morgun elektrikleri kesildi
buz gibi oldu burası
panik etmeyin
beni ne zaman öğrendiniz?

yaz

vasiyettir nasihatım
yazılarım
tapınak yazılarım taptığım
yaptıklarım bir kömür tozu
sözü bitmiş ömür kozu
kozasından çıkmış tükenmez kalem
alem tükenmiş, küfretmiş elalem
lalem soğanında
kalem sol yanımda
kalem duvarsız
sol yanım ağrıyor
ağlıyor yazmadıklarım
taptıklarım

nasihattır vasiyetim
taptıklarım
yazdıklarım
ölü çocuklarım
doğum gününüz kutlu olsun

doğum su, batım toprak, içim ateş
doğrum battığım kalemin içi
batırdığım mürekkep balığı şarap
sarp kayalar dışım
alfabe partmontosu kağıtlarım
hayat çimentosu güneşe balçıklanan
açıklanan vasiyeti acı kılan son noktanın arkadaşıdır

kalem kırılmadan
dal kesilmeden
yazmalıyım, yaz
vasiyetim esaretimdir
eğer benden 13 yaş küçük olsaydın
benim ilk çocuğum olduğunu sanardım

uğursuzum
yazdıklarımı acı kılan
son noktanın arkadaşıdır
nasihatım cesaretimdir
ağla
nur topu gibi…

Gün bitiyor, güneş gidiyor… Yaz bitiyor, yazıyorum…

Yaz aşkı mıydı bu, yaz yağmurunun göz yaşlarımla sevişmesi nasıl bir ilişkiydi? Bunun analizini sarı sonbahar yapraklarının yapması hoş bir çelişkiydi…

Gün bitiyor, güneşe el salla… Yaz bitiyor, yazmak istiyorum…

Sonbahar! Bu da bir bahar… Ama son mu? İlki yeşil, sonu sarı, peki ya sonrası? Tanrı öyle bir yaratmış ki bizi, dört mevsim yaşıyoruz. Ağaçlar gibi her sonbahar ölüp, ilkbaharda dirilmiyoruz… “Son” baharı gördüğümüzde biz dirilmiyoruz…

Gün bitiyor, geceyle seviş… Yaz bitiyor, yazıyorum hala…

Gece karanlık, güneşe küskün saatler bunlar. İnsanın her canlıya sırt döndüğü saatler. Birkaç aşk iniltisinin ardından, birlikte başlamış susuş anı bunlar. Yanındaki yabancıdır aslında ve o senin için yatarılmıştır.

Gece karanlık, güneşe küskün saatler bunlar. Damımda kediler korosu, ilk tanışma merasimi bunlar. Kısa kısa hırlamalarla, uzun uzun merhabalar. Damımdaki yanındakine yabancıdır aslında ve o gürültü için yaratılmıştır.

İnsanlar, susa susa; hayvanlar, konuşa konuşa yaşarlar aşkı…

Gece karanlık, fotosenteze küskün saatler bunlar. Güller için bülbüllerin yaratıldığı bu dünyada, arıların araya iliştirdiği entrikalar. Kafesteki tarladakine yabancıdır aslında ve mutlu sonlar için yalanlar yaratılmıştır.

İnsanlar, kusa kusa; hayvanlar, bağıra bağıra; bitkiler, yoluna yoluna yaşarlar aşkı.

Gece karanlık, sabahlar uzak.

Gün başlıyor, güneş doğuyor, sarı!…. Yaz bitiyor, yazıyorum…

“Her yeni güne merhaba!” yaza yaza, yaza kadar, yeni yaz aşkımın bekleme odasında, yazıyorum…

anlatacaklarım var dinleyin
yo hayır vaaz değil bu
edebi bir yazı da değil
sadece içimi döküyorum
dökülüyorum

tam 20 ay önceydi
evet çok iyi hatırlıyorum
tam 20 ay önce!

dönelim

5dakika sonra kalkacaksın
ve ben
hep yanlış aşklara atlayacağım
sen gittikten sonra
ilk sevgilim beni aldatacak
ikincisi beni kandıracak
şimdi “dur” desem
kalsan
olur mu ki onlar
ölecek misin yinede?!

tamam saçmalıyorum
gelecekten gelmedim
tam 20 ay öncedeyim

dönelim

bursa manzaralı bir yer
ulucamii’nin minaresi o zamanlar daha kısa
5dakika sonra kalkacaksın

5k.sonra

5dakika önce geldin
bundan tam 20ay önce görmüştüm en son seni
yine git bakalım
öleceğini bile bile
git bakalım
beni bekleyen iki aşk var ne de olsa
korkma daha biri sonuçlanmadı

şimdi

şimdi ağlasam
metro devrilse
karşımdan bana öyle bakmasan
ölsen
ya da öyle bilsem
bakma dedim işte bana tamam mı?!

5dakika önce

üzerine toprağı döktüğüm anı düşünüyordum

şimdi

karşımdasın!

neler oluyor?!

anlatacaklarım var dinleyin

dönmeyelim

5dakika daha yaşayacağım

anlatacaklarım var

dinleyin….

Zaman yalansa, yalanlar yoksa, yanındayken hiç saate bakmıyorsam; Kendimi çok güçsüz hissettiğim zamanlarda başımı göğsüne yasladığımda her şeyi unutuyorsam; Yaptığım fedakarlıklardan senin haberin yoksa; Heybemde senden güzel bir şey yoksa; “Yoksa…?” diye bir şüphem yoksa; Uykuyu unutup, seni düşlüyorsam ve uyumamak beni yormuyorsa; İmkansızlıklar arasında birbirimize zaman ayırabiliyorsak; Bir ömrü seninle paylaşmayı istiyorsam; Sevgi paylaştıkça büyüyorsa, paylaşılan şey “hayat” ise, sonumuz için tek koşul “SON” olacaksa; Tanrı’ya dua ediyorsam senin için; Arkadaşım kalmadıysa; Yanımda yokken suratım asık gözükse de, hayatımda olduğun için kalbim atıyorsa; Kalbimde olduğun için elim, seni düşlerken hep nabzımı yokluyorsa; Ve attığını fark ettiğimde sevdiğimi herkese haykırıyorsam; Bu sayfanın başlığı “SEVGİ” olduğu için okuyorsam; Kusuruma bakma ama;
S-E-N-İ – - S-E-V-İ-Y-O-R-U-M

tek olgunluğu olamaması!

virüs programıyla kendine eş arayan bir virüsün çoğulluğu neyse
işte
benim yalnızlığımda o kadar!
hiç bir eczadolabı(!)na asla sığ/a\mayan!

yazamıyorum artık
kalemim tükenir diye korkar oldum!
yazmıyorum artık
yazımın sonu gelmez diye!

beynimin tomografisi
yazacaklarım olan
beni korkutan