Ben Yarın Ölmedim



Güzel bir gündü ölmek için… Yağmur yağıyordu… Güneş vardı… Gökkuşağı promosyondu gözlerimin gördüğünü beyinde algılama ihtişamına… Her şey çok güzeldi… Ağaçlar parlıyordu; ıslak ve güneşli… Her yer çok güzeldi… Toprak kokuyordu; ıslak ve güneşli… Her şey iyi güzeldi de ölmemiştim, ilk defa o an ölmek istemedim, tam da ölmeyi düşündüğüm anda… Çünkü sen yoktun yanımda ve inanmayacaksın ama ben mutluydum… Fiziksel olarak yanımda değildin tabi ki de ama beynimde bitenleri bilir misin? Kollarımdaydın; ıslak ve güneşli… Sigaramı çıkardım cebimden, boş bir otobüs durağının ıslak ve güneşli bankına oturdum… Sigaramı yaktın; ıslak ve güneşli… Her şey sendin o an… Her yer sendin o an… Ve ben çok mutluydum ıslaktım ve güneşimleydim… Vakit geç oldu, hava karadı; ıslak ve karanlık vakitler karşıladı beni zaman terminalinde… Gök gürledi, sesi ürküttü beni… Başımı gökyüzüne kaldırdım, şimşekleri izlemek istedim çünkü bana zevk verecekti ıslak ve ürkütücü… Sonra bir soğukluk hissettim… Yanımda değildin o an… Gitmiştin, haber vermeden… Islak ve yalnız… Kalktım… Yürümeye başladım… Kesmedi, koşmaya başladım… Göz yaşlarım durmuyordu; şansıma hava ıslak ve yalnızdı… Koştum… Gözlerimi açtım, uçurumun kenarında; ıslak ve yüksek…

Güzel bir gündü ölmek için… Ama ben o an ölmeyecektim… Çünkü yanımda yoktun… Beynimde sandım seni, güç verdi bana; ıslak ve düşünceli… Sigaramı yaktın; ıslak ve uçta… Bir nefes aldım…

Güzel bir gündü ölmek için… Ve ben o gün ölmedim…